Zorgplicht assurantietussenpersoon

Op grond van vaste rechtspraak rust op de assurantietussenpersoon een zorgplicht bij het bemiddelen en adviseren van verzekeringen. Indien de assurantietussenpersoon steken heeft laten vallen bij het advies of bemiddeling van de verzekeringen, dan kan deze onder bepaalde omstandigheden aansprakelijk worden gesteld. In welke gevallen dat kan, leest u hieronder.

De rol van de assurantietussenpersoon

Consumenten schakelen meestal een assurantietussenpersoon in omdat zij vaak weinig tot geen kennis of ervaring hebben met verzekeringen. Ook gedurende de looptijd van de verzekering, in het bijzonder wanneer zich mogelijke een gedekte schadegeval zich voordoet, komt de assurantietussenpersoon in beeld. De overeenkomst tussen de verzekerde of consument met de assurantietussenpersoon wordt ook wel gekwalificeerd als een overeenkomst van opdracht (artikel 7:400). Specifieke overeenkomsten, waarbij de assurantietussenpersoon méér dan alleen adviseert, komen ook veelvuldig voor.

Aansprakelijkheid assurantietussenpersoon

Het uitgangspunt bij aansprakelijkheid in verzekeringskwesties is dat fouten van de verzekerde zelf respectievelijk die van de tussenpersoon in beginsel voor rekening en risico van de verzekerde komen, behoudens het geval dat aansprakelijkheid van de verzekerde afgewenteld kan worden op de tussenpersoon. Dit wordt ook wel het inschakelingscriterium genoemd.

Zorgplicht assurantietussenpersoon

Op de assurantietussenpersoon rust een zorgplicht. De omvang van de zorgplicht bestaat kortgezegd uit een informatie-, onderzoeks-, waarschuwingsplicht en in sommige vallen zelfs een ontradingsplicht. Deze zorgplicht wordt enerzijds ingevuld door de Wet op het financieel toezicht (Wft) en anderzijds door de civielrechtelijke jurisprudentie. Deze zorgplicht brengt bijvoorbeeld met zich mee dat de assurantietussenpersoon de consument behulpzaam moet zijn bij het invullen van een aanvraagformulier. De assurantietussenpersoon vormt immers de schakel tussen verzekerde en de verzekeraar. Om deze reden dient de assurantietussenpersoon alle nodige informatie aan de verzekeraar te verstrekken ter voorkoming dat verzekerde (later) in de problemen komt vanwege een beroep op verzwijging (ex artikel 7:928 BW). Doet de assurantietussenpersoon dit niet, dan is er sprake van schending van de zorgplicht en kan hij onder bepaalde omstandigheden aansprakelijk worden gesteld.

Vragen?

Heeft u een vraag met betrekking tot verzekeringskwestie of heeft u een andere vraag over financieel recht, dan kunt u te allen tijde vrijblijvend contact opnemen met mr. P.A. (Pietro) Bonaparte, advocaat financieel recht via 040-4009106 of mail naar: afr@smartadvocaten.nl.

^ Naar boven